WYDARZENIA

LONDYN, 2021
aktualne wydarzenia
Dawcy krwi poszukiwani!
Krwi nie da się wyprodukować w laboratorium, ani zastąpić innym preparatem. Dlatego tak ważne jest, aby w bazie nigdy jej nie zabrakło. W minionych tygodniach główne banki krwi zostały pozbawione około 40% zapasów. Policja ustaliła, że stoi za tym zorganizowana, doskonale wyszkolona grupa przestępcza. Skradziona krew prawdopodobnie trafia na czarny rynek. Niestety do tej pory nie udało stworzyć się rysopisów sprawców. Za wszelkie informacje zostały wyznaczone wysokie nagrody pieniężne. W związku z serią kradzieży, poszukiwani są dawcy! Krew może oddać każda osoba zdrowa między 18 a 65 r. ż, która waży co najmniej 50 kg. 

Wzmożone patrole policyjne
W dzielnicy SOHO doszło do znacznego wzrostu przestępczości. Wciąż grasuje tam seryjny morderca, a skupienie policji na jego odnalezieniu ułatwia drobnym złodziejaszkom rabowanie lokalnych sklepów. Mieszkańcy zorganizowali pod ratuszem protest, który skończył się decyzją o podniesieniu ilości patrolów policyjnych w godzinach nocnych. 

AKTUALNOŚCI

12/12
Czystki po LO.
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Flurry. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Flurry. Pokaż wszystkie posty

[KP] I'm not even sorry. I live too long to care honey.

Sharlyne Averne
Some may say that the best thing which happens in your whole existence is true love. I’ve been in love. It’s painful, pointless, and overrated
Sharlyne Preciosia Averneur 03/12/1400 r.mieszkaniewampir od 1427 r.właścicielka Diageo samochód
Preciosia died long time ago...
Przyszła na świat w biednej rodzinie, której członkowie od pokoleń pracowali jako służba w zamożniejszych domostwach. Ojciec nade wszystko kochał zajmować się końmi, więc to w stajni przesiadywał całe dnie, a czasem również i noce. Matka była kobietą dobrego serca, jednak nie potrafiła się niczemu ani nikomu sprzeciwić. Takie były czasy i taka była pozycja służby, a raczej jej brak. Gotowała, sprzątała, opiekowała się dziećmi gospodarzy, a także swoimi. Preciosia nie pamięta zbyt dobrze swojego starszego brata, gdyż, nim wystarczająco podrosła, zwerbowano go do służby. Wiedziała, że ktoś taki istniał, z licznych opowieści, w których to urastał co najmniej do rangi wielkiego wojownika. Lata płynęły, a Preciosia musiała przejmować coraz więcej obowiązków po matce, z której zdrowie oraz siły ulatywały szybciej i szybciej. Dziewczyna nigdy nie narzekała, była bystra, więc wiedziała, kiedy należy trzymać język za zębami, a kiedy najlepiej zniknąć z zasięgu wzroku gospodarza. Ten potrafił bardzo boleśnie okazywać swoje niezadowolenie. Dom, w którym się wychowała i pracowała - całe swoje ludzkie życie - słynął z hucznych bankietów, w których dane jej było uczestniczyć tylko jako służącej. Była niemal na każde pstryknięcie palców gospodarza czy gospodyni. Wiedziała, czym groziła niesubordynacja, i tym bardziej starała się, jak mogła, by uniknąć nieprzyjemnych konsekwencji. Podczas jednego z wielu bankietów czuła, że coś jest nie tak. Może to instynkt przetrwania, może to szósty zmysł podpowiadał jej, by mieć się cały czas na baczności. Gdy usłyszała krzyki przerażenia i nieprzyjemne dla uszu piski dochodzące z głównej sali, ukryła się w niewielkiej spiżarce, lecz nie miała pojęcia, iż wyrywające się z piersi serce tak szybko zdradzi jej kryjówkę. Pierwsze, co pamięta, to drewniane drzwi, które zostały nagle wyrwane z zawiasów i z niewyobrażalną siłą uderzyły o przeciwległą ścianę. Drugim wspomnieniem był nieznajomy mężczyzna o czarno-czerwonych tęczówkach i w zakrwawionej koszuli pochylający się nad nią. Trzecie, że bez najmniejszego trudu ustawił ją do pionu. Co dziwne, strach, który jeszcze chwilę wcześniej wprawiał jej młode serce w szaleńczy rytm, odpłynął w zapomnienie. Stała z lekko zadartą do góry głową, spoglądając przeznaczeniu prosto w oczy. Nim zdążyła otworzyć usta, mężczyzna wbił w jej szyję kły. Bolało i choć z całych sił starała się wyrwać, nieznajomy stał niewzruszony niczym skała, trzymając ją w żelaznym potrzasku. Powoli obraz zaczynał się robić coraz mniej wyraźny, a ostatnie, co pozostało w jej pamięci, to jej własne ciało bezwładnie upadające na podłogę oraz ciało martwej rodzicielki leżące nieopodal.
Ms. Averne survived...
Otwierając oczy, miała wrażenie, że budzi się z niemiłosiernie długiego koszmaru, lecz metaliczny posmak krwi na ustach sprawił, że koszmar nadal trwał. Głowa jej pulsowała, a do uszu docierało tyle niezidentyfikowanych dźwięków, że w pierwszym odruchu przysłoniła je dłońmi. Nagle znacznie wyraźniej usłyszała czyjś śmiech, a po chwili dostrzegła wyciągniętą w jej kierunku dłoń, a jeszcze dokładniej delikatne niteczki,  w których płynęła krew. Dźwięki przestały być ważne, ponieważ głód usunął je na drugi plan. Łapczywie chwyciła wyciągniętą dłoń z nieznaną dotąd sobie siłą. Nieznajomy wcale jej nie powstrzymywał, a wręcz zachęcił, by posmakowała szkarłatnego płynu. Pchana pragnieniem nie miała pojęcia, że od teraz już zawsze będzie łaknąć tego metalicznego smaku i będzie gotowa za niego zabić. Miała być tylko zakładem, eksperymentem znudzonych wiecznością wampirów, ale okazała się pojętną uczennicą i interesującą towarzyszką na kilka stuleci. Początkowo posłuszna, niepewna w nowym świecie, niemal niewidoczna jak nieoszlifowany diament pośród innych kamieni. Czas pokazał, jak bardzo potrafiła lśnić! Jakby całe życie czekała tylko na to, by wstąpić do świata wypełnionego magią, nieśmiertelnością i nieograniczonymi możliwościami, które były na wyciągniecie ręki. Stała się panią swojego losu, dzierżąc władzę, o której śmiertelnicy mogli jedynie marzyć. Preciosa odeszła w zapomnienie - zmarła w noc tamtego hucznego bankietu.
Sharlyne was born...
Wpadła w wir niekończącej się przyjemności, pożądania i wydawało się, że nikt ani nic nie będzie w stanie jej zatrzymać czy zmienić. Mylili się obserwatorzy, myliła się ona. Nie sądziła, że w tej nieśmiertelnej idylli odnajdzie kogoś, kogo prawdziwie pokocha, dla kogo w jednym w miejscu będzie skora osiąść na dłużej niż kilka lat. Dla kogo zrezygnuje z ukochanych przez lata bankietów z udziałem ludzi. Archibald pojawił się na jej drodze całkiem przypadkiem, z tym swoim zalotnym uśmiechem, błyskiem w oku i tajemnicą skrytą głęboko pod maską kawalarza. Spotkali się podczas podróży z jednego kontynentu na drugi. Kilkanaście dni na statku wystarczyło, by zrodziła się więź silniejsza od łaknienia krwi. Zrodziła się też Sharlyne, ponieważ to imię wybrała dla siebie, gdy zacumowali u celu. Spędzili ze sobą raptem kilka szalonych lat, jednak były to lata, które są jej najcenniejszymi wspomnieniami po dziś dzień. Zamknęła je szczelnie i niezbyt często pozwala sobie na powrót do chwil słabości. Tym właśnie stał się Archibal - słabością. Pokochała i choć w zamian otrzymała dokładnie to samo, to wolałaby nigdy nie zaznać tego uczucia. Przekonała się bardzo boleśnie, że nawet nieśmiertelność nie jest dana na zawsze. Choć dokładnie pamięta datę, to chciałaby ją wymazać z pamięci! Och niczego nie pragnie tak, jak tego, by pozbyć się obrazu, który zastała po powrocie do ich domu. Już nie wie, dlaczego musiała wyjechać na kilka dni ani tego, jak odnalazła sprawców, ale - wyraźnie jak plątaninę żył pod skóra każdego śmiertelnika - każdej nocy widzi ciało ukochanego mężczyzny przybitego do ściany. Bezwładnie opadająca głowa, poszarzała i wyschnięta skóra - wszystko dawało jasny znak, że jej go odebrano, lecz miała jeszcze nadzieję. Podbiegła do ciała w amoku, lecz gdy tylko ujrzała drewniany kołek wbity prosto w serce, ich dom wypełnił przeraźliwy krzyk. Powiedzenie, że wpadła w nieokiełzaną furię byłoby sporym niedopowiedzeniem. Była żądna zemsty, której dokonała z nawiązką, jednak nie ukoiło to jej złamanego już na wieki serca. Przeprowadziła egzekucję na winowajcach, na mordercach i sama również pragnęła umrzeć. Nikt jednak nie był na tyle litościwy, by jej w tym pomóc.
...and arose from the ashes
Głodowała tak długo, że doprowadziła swe młode, nieśmiertelne ciało do mumifikacji. Pewnie ktoś nazwałby to radykalnym sposobem żałoby, jednak stan ten nie trwał zbyt długo, raptem kilka lat. Jacyś ciekawscy turyści postanowili włamać się do opuszczonej posiadłości, w której to spoczywała Sharlyne. Nie wie, jak ani dlaczego kilka kropel krwi trafiło do jej ust, ale ciało zareagowało instynktownie, pragnąc więcej i więcej. Turyści uznani zostali za zaginionych, a z opuszczonej posiadłości pozostały tylko zgliszcza po ogromnym pożarze. Ona natomiast po raz trzeci narodziła się na nowo. W niektórych kręgach stała się legendą ze względu na swój wiek, w innych uznana za zbyt ekscentryczną, nawet jak na wampirzycę. Zupełnie nie przejmowała się opinią innych i nadal tego nie robi. Jest bezlitosna, cyniczna i wyzbyta resztek człowieczeństwa, które zakiełkowały, gdy spotkała na Archibalda. Docenia ciekawe towarzystwo, dobrą zabawę, szybkie samochody i wysokoprocentowy alkohol. Przekracza granice, jednak nie na tyle, by musieć znów ukrywać się przed łowcami czy wilkołakami. I jednym, i drugim zdarzyło jej się zajść mocno za skórę, ale hej, nadal chodzi po tej ziemi.
Worth to know
Przez wiele lat zmieniała imiona Preciosia było jej pierwszym i zarazem ludzkim imieniem. Jedynym sentymentem związanym z Archibaldem, na jaki sobie pozwoliła, to pozostanie przy Sharlyne. Parała sie wieloma rzeczami, między innymi: była pielęgniarką (w szpitalu, w którym pracowała, nigdy nie wyjaśniła się sprawa zaginionych zapasów krwi), przyjęto ją do karczmy w roli kelnerki (łatwo było o 'darmową' kroplę krwi po zamknięciu), tańczyła w szkole baletowej (ile ludzie są w stanie poświęcić, by osiągnąć wymarzoną wagę i cel, było jej zdecydowanie na rękę), mieszkała również na dworze królewskim (większość nie zdaje sobie sprawy, jak wielu władców chodzi nadal po tej ziemi). Gdy była zbyt znudzona, zmieniała miejsce zamieszkania, uczęszczała również na studia i przez lata nauczyła się inwestować. Odkąd w 1997 roku została właścicielką Diaego, to Londyn stał się jej domem na dłużej.
Frankly, my dear, I don’t give a damn about anyone else. Because in the end, when you lose somebody, nothing is going to make up for the fact that the only thing you have left is a hole in your life where that somebody that you cared about used to be.
King
OD AUTORSKO: Cześć, mam nadzieję, że nie było tak ciężko przebrnąć przez historię Sharlyne - miało być krótko, a wyszło jak zwykle :) Serdecznie zapraszam do wątków i powiązań, jednak uprzedzam, że mogę nieco wolniej odpisywać. Do zabawy zapraszam tez Mistrza Gry.