WYDARZENIA

LONDYN, 2021
aktualne wydarzenia
Dawcy krwi poszukiwani!
Krwi nie da się wyprodukować w laboratorium, ani zastąpić innym preparatem. Dlatego tak ważne jest, aby w bazie nigdy jej nie zabrakło. W minionych tygodniach główne banki krwi zostały pozbawione około 40% zapasów. Policja ustaliła, że stoi za tym zorganizowana, doskonale wyszkolona grupa przestępcza. Skradziona krew prawdopodobnie trafia na czarny rynek. Niestety do tej pory nie udało stworzyć się rysopisów sprawców. Za wszelkie informacje zostały wyznaczone wysokie nagrody pieniężne. W związku z serią kradzieży, poszukiwani są dawcy! Krew może oddać każda osoba zdrowa między 18 a 65 r. ż, która waży co najmniej 50 kg. 

Wzmożone patrole policyjne
W dzielnicy SOHO doszło do znacznego wzrostu przestępczości. Wciąż grasuje tam seryjny morderca, a skupienie policji na jego odnalezieniu ułatwia drobnym złodziejaszkom rabowanie lokalnych sklepów. Mieszkańcy zorganizowali pod ratuszem protest, który skończył się decyzją o podniesieniu ilości patrolów policyjnych w godzinach nocnych. 

AKTUALNOŚCI

12/12
Czystki po LO.

ZAWIESZENIE BLOGA

Dziękujemy wam wszystkim za udział w blogu. Mamy nadzieję, że przez to ostatnie kilka miesięcy dobrze się bawiliście, ale wszystko, co dobre, szybko się kończy.

Lista obecności #07

   Witajcie! Rozpoczynamy grudniową listę obecności :)

1. Na wpisanie się na listę obecności autorzy mają czas od 1.12 do 05.12 do godziny 23.

2. Do wpisania się na listę obecności są zobowiązani wszyscy autorzy, którzy chcą pozostać na blogu. W komentarzu poproszę o podanie Imienia i Nazwiska, wizerunku (jeśli się zmienił lub też nie został wpisany), zawodu jaką dana posiada (jeżeli takową posiada). Prosimy także o sprawdzenie zakładek, czy aby wszystko się zgadza,

3. Postacie na urlopie nie muszą wpisywać się na listę obecności.

4. Na listę obecności muszą wpisać się też autorzy, którzy dołączą na bloga w momencie jej przeprowadzania.

5. Karty, których autorzy nie wpiszą się na listę obecności, zostaną przeniesione do wersji roboczych i będą widnieć tam przez następne 14 dni. Po tym czasie karty i dostęp do bloga zostaną usunięte. W szczególnych przypadkach możecie napisać do nas prośbę o przetrzymanie w roboczych takich kart przez dłuższy okres czasu.

6. Jeśli macie swoje własne propozycje, sugestie dotyczące rozwoju bloga, to prosimy o dodatkowy komentarz albo na maila. 

Lista obecności #06

   Witajcie! Rozpoczynamy listopadową listę obecności :)

1. Na wpisanie się na listę obecności autorzy mają czas od 1.11 do 05.11 do godziny 23.

2. Do wpisania się na listę obecności są zobowiązani wszyscy autorzy, którzy chcą pozostać na blogu. W komentarzu poproszę o podanie Imienia i Nazwiska, wizerunku (jeśli się zmienił lub też nie został wpisany), zawodu jaką dana posiada (jeżeli takową posiada). Prosimy także o sprawdzenie zakładek, czy aby wszystko się zgadza,

3. Postacie na urlopie nie muszą wpisywać się na listę obecności.

4. Na listę obecności muszą wpisać się też autorzy, którzy dołączą na bloga w momencie jej przeprowadzania.

5. Karty, których autorzy nie wpiszą się na listę obecności, zostaną przeniesione do wersji roboczych i będą widnieć tam przez następne 14 dni. Po tym czasie karty i dostęp do bloga zostaną usunięte. W szczególnych przypadkach możecie napisać do nas prośbę o przetrzymanie w roboczych takich kart przez dłuższy okres czasu.

6. Jeśli macie swoje własne propozycje, sugestie dotyczące rozwoju bloga, to prosimy o dodatkowy komentarz albo na maila. 

Lista Obecności #05

  Witajcie! Rozpoczynamy październikową listę obecności.

1. Na wpisanie się na listę obecności autorzy mają czas od 02.10 do 06.10 do godziny 23.

2. Do wpisania się na listę obecności są zobowiązani wszyscy autorzy, którzy chcą pozostać na blogu. W komentarzu poproszę o podanie Imienia i Nazwiska.

3. Postacie na urlopie nie muszą wpisywać się na listę obecności.

4. Na listę obecności muszą wpisać się też autorzy, którzy dołączą na bloga w momencie jej przeprowadzania.

5. Karty, których autorzy nie wpiszą się na listę obecności, zostaną przeniesione do wersji roboczych i będą widnieć tam przez następne 14 dni. Po tym czasie karty i dostęp do bloga zostaną usunięte. W szczególnych przypadkach możecie napisać do nas prośbę o przetrzymanie w roboczych takich kart przez dłuższy okres czasu. 

[KP] I'm not even sorry. I live too long to care honey.

Sharlyne Averne
Some may say that the best thing which happens in your whole existence is true love. I’ve been in love. It’s painful, pointless, and overrated
Sharlyne Preciosia Averneur 03/12/1400 r.mieszkaniewampir od 1427 r.właścicielka Diageo samochód
Preciosia died long time ago...
Przyszła na świat w biednej rodzinie, której członkowie od pokoleń pracowali jako służba w zamożniejszych domostwach. Ojciec nade wszystko kochał zajmować się końmi, więc to w stajni przesiadywał całe dnie, a czasem również i noce. Matka była kobietą dobrego serca, jednak nie potrafiła się niczemu ani nikomu sprzeciwić. Takie były czasy i taka była pozycja służby, a raczej jej brak. Gotowała, sprzątała, opiekowała się dziećmi gospodarzy, a także swoimi. Preciosia nie pamięta zbyt dobrze swojego starszego brata, gdyż, nim wystarczająco podrosła, zwerbowano go do służby. Wiedziała, że ktoś taki istniał, z licznych opowieści, w których to urastał co najmniej do rangi wielkiego wojownika. Lata płynęły, a Preciosia musiała przejmować coraz więcej obowiązków po matce, z której zdrowie oraz siły ulatywały szybciej i szybciej. Dziewczyna nigdy nie narzekała, była bystra, więc wiedziała, kiedy należy trzymać język za zębami, a kiedy najlepiej zniknąć z zasięgu wzroku gospodarza. Ten potrafił bardzo boleśnie okazywać swoje niezadowolenie. Dom, w którym się wychowała i pracowała - całe swoje ludzkie życie - słynął z hucznych bankietów, w których dane jej było uczestniczyć tylko jako służącej. Była niemal na każde pstryknięcie palców gospodarza czy gospodyni. Wiedziała, czym groziła niesubordynacja, i tym bardziej starała się, jak mogła, by uniknąć nieprzyjemnych konsekwencji. Podczas jednego z wielu bankietów czuła, że coś jest nie tak. Może to instynkt przetrwania, może to szósty zmysł podpowiadał jej, by mieć się cały czas na baczności. Gdy usłyszała krzyki przerażenia i nieprzyjemne dla uszu piski dochodzące z głównej sali, ukryła się w niewielkiej spiżarce, lecz nie miała pojęcia, iż wyrywające się z piersi serce tak szybko zdradzi jej kryjówkę. Pierwsze, co pamięta, to drewniane drzwi, które zostały nagle wyrwane z zawiasów i z niewyobrażalną siłą uderzyły o przeciwległą ścianę. Drugim wspomnieniem był nieznajomy mężczyzna o czarno-czerwonych tęczówkach i w zakrwawionej koszuli pochylający się nad nią. Trzecie, że bez najmniejszego trudu ustawił ją do pionu. Co dziwne, strach, który jeszcze chwilę wcześniej wprawiał jej młode serce w szaleńczy rytm, odpłynął w zapomnienie. Stała z lekko zadartą do góry głową, spoglądając przeznaczeniu prosto w oczy. Nim zdążyła otworzyć usta, mężczyzna wbił w jej szyję kły. Bolało i choć z całych sił starała się wyrwać, nieznajomy stał niewzruszony niczym skała, trzymając ją w żelaznym potrzasku. Powoli obraz zaczynał się robić coraz mniej wyraźny, a ostatnie, co pozostało w jej pamięci, to jej własne ciało bezwładnie upadające na podłogę oraz ciało martwej rodzicielki leżące nieopodal.
Ms. Averne survived...
Otwierając oczy, miała wrażenie, że budzi się z niemiłosiernie długiego koszmaru, lecz metaliczny posmak krwi na ustach sprawił, że koszmar nadal trwał. Głowa jej pulsowała, a do uszu docierało tyle niezidentyfikowanych dźwięków, że w pierwszym odruchu przysłoniła je dłońmi. Nagle znacznie wyraźniej usłyszała czyjś śmiech, a po chwili dostrzegła wyciągniętą w jej kierunku dłoń, a jeszcze dokładniej delikatne niteczki,  w których płynęła krew. Dźwięki przestały być ważne, ponieważ głód usunął je na drugi plan. Łapczywie chwyciła wyciągniętą dłoń z nieznaną dotąd sobie siłą. Nieznajomy wcale jej nie powstrzymywał, a wręcz zachęcił, by posmakowała szkarłatnego płynu. Pchana pragnieniem nie miała pojęcia, że od teraz już zawsze będzie łaknąć tego metalicznego smaku i będzie gotowa za niego zabić. Miała być tylko zakładem, eksperymentem znudzonych wiecznością wampirów, ale okazała się pojętną uczennicą i interesującą towarzyszką na kilka stuleci. Początkowo posłuszna, niepewna w nowym świecie, niemal niewidoczna jak nieoszlifowany diament pośród innych kamieni. Czas pokazał, jak bardzo potrafiła lśnić! Jakby całe życie czekała tylko na to, by wstąpić do świata wypełnionego magią, nieśmiertelnością i nieograniczonymi możliwościami, które były na wyciągniecie ręki. Stała się panią swojego losu, dzierżąc władzę, o której śmiertelnicy mogli jedynie marzyć. Preciosa odeszła w zapomnienie - zmarła w noc tamtego hucznego bankietu.
Sharlyne was born...
Wpadła w wir niekończącej się przyjemności, pożądania i wydawało się, że nikt ani nic nie będzie w stanie jej zatrzymać czy zmienić. Mylili się obserwatorzy, myliła się ona. Nie sądziła, że w tej nieśmiertelnej idylli odnajdzie kogoś, kogo prawdziwie pokocha, dla kogo w jednym w miejscu będzie skora osiąść na dłużej niż kilka lat. Dla kogo zrezygnuje z ukochanych przez lata bankietów z udziałem ludzi. Archibald pojawił się na jej drodze całkiem przypadkiem, z tym swoim zalotnym uśmiechem, błyskiem w oku i tajemnicą skrytą głęboko pod maską kawalarza. Spotkali się podczas podróży z jednego kontynentu na drugi. Kilkanaście dni na statku wystarczyło, by zrodziła się więź silniejsza od łaknienia krwi. Zrodziła się też Sharlyne, ponieważ to imię wybrała dla siebie, gdy zacumowali u celu. Spędzili ze sobą raptem kilka szalonych lat, jednak były to lata, które są jej najcenniejszymi wspomnieniami po dziś dzień. Zamknęła je szczelnie i niezbyt często pozwala sobie na powrót do chwil słabości. Tym właśnie stał się Archibal - słabością. Pokochała i choć w zamian otrzymała dokładnie to samo, to wolałaby nigdy nie zaznać tego uczucia. Przekonała się bardzo boleśnie, że nawet nieśmiertelność nie jest dana na zawsze. Choć dokładnie pamięta datę, to chciałaby ją wymazać z pamięci! Och niczego nie pragnie tak, jak tego, by pozbyć się obrazu, który zastała po powrocie do ich domu. Już nie wie, dlaczego musiała wyjechać na kilka dni ani tego, jak odnalazła sprawców, ale - wyraźnie jak plątaninę żył pod skóra każdego śmiertelnika - każdej nocy widzi ciało ukochanego mężczyzny przybitego do ściany. Bezwładnie opadająca głowa, poszarzała i wyschnięta skóra - wszystko dawało jasny znak, że jej go odebrano, lecz miała jeszcze nadzieję. Podbiegła do ciała w amoku, lecz gdy tylko ujrzała drewniany kołek wbity prosto w serce, ich dom wypełnił przeraźliwy krzyk. Powiedzenie, że wpadła w nieokiełzaną furię byłoby sporym niedopowiedzeniem. Była żądna zemsty, której dokonała z nawiązką, jednak nie ukoiło to jej złamanego już na wieki serca. Przeprowadziła egzekucję na winowajcach, na mordercach i sama również pragnęła umrzeć. Nikt jednak nie był na tyle litościwy, by jej w tym pomóc.
...and arose from the ashes
Głodowała tak długo, że doprowadziła swe młode, nieśmiertelne ciało do mumifikacji. Pewnie ktoś nazwałby to radykalnym sposobem żałoby, jednak stan ten nie trwał zbyt długo, raptem kilka lat. Jacyś ciekawscy turyści postanowili włamać się do opuszczonej posiadłości, w której to spoczywała Sharlyne. Nie wie, jak ani dlaczego kilka kropel krwi trafiło do jej ust, ale ciało zareagowało instynktownie, pragnąc więcej i więcej. Turyści uznani zostali za zaginionych, a z opuszczonej posiadłości pozostały tylko zgliszcza po ogromnym pożarze. Ona natomiast po raz trzeci narodziła się na nowo. W niektórych kręgach stała się legendą ze względu na swój wiek, w innych uznana za zbyt ekscentryczną, nawet jak na wampirzycę. Zupełnie nie przejmowała się opinią innych i nadal tego nie robi. Jest bezlitosna, cyniczna i wyzbyta resztek człowieczeństwa, które zakiełkowały, gdy spotkała na Archibalda. Docenia ciekawe towarzystwo, dobrą zabawę, szybkie samochody i wysokoprocentowy alkohol. Przekracza granice, jednak nie na tyle, by musieć znów ukrywać się przed łowcami czy wilkołakami. I jednym, i drugim zdarzyło jej się zajść mocno za skórę, ale hej, nadal chodzi po tej ziemi.
Worth to know
Przez wiele lat zmieniała imiona Preciosia było jej pierwszym i zarazem ludzkim imieniem. Jedynym sentymentem związanym z Archibaldem, na jaki sobie pozwoliła, to pozostanie przy Sharlyne. Parała sie wieloma rzeczami, między innymi: była pielęgniarką (w szpitalu, w którym pracowała, nigdy nie wyjaśniła się sprawa zaginionych zapasów krwi), przyjęto ją do karczmy w roli kelnerki (łatwo było o 'darmową' kroplę krwi po zamknięciu), tańczyła w szkole baletowej (ile ludzie są w stanie poświęcić, by osiągnąć wymarzoną wagę i cel, było jej zdecydowanie na rękę), mieszkała również na dworze królewskim (większość nie zdaje sobie sprawy, jak wielu władców chodzi nadal po tej ziemi). Gdy była zbyt znudzona, zmieniała miejsce zamieszkania, uczęszczała również na studia i przez lata nauczyła się inwestować. Odkąd w 1997 roku została właścicielką Diaego, to Londyn stał się jej domem na dłużej.
Frankly, my dear, I don’t give a damn about anyone else. Because in the end, when you lose somebody, nothing is going to make up for the fact that the only thing you have left is a hole in your life where that somebody that you cared about used to be.
King
OD AUTORSKO: Cześć, mam nadzieję, że nie było tak ciężko przebrnąć przez historię Sharlyne - miało być krótko, a wyszło jak zwykle :) Serdecznie zapraszam do wątków i powiązań, jednak uprzedzam, że mogę nieco wolniej odpisywać. Do zabawy zapraszam tez Mistrza Gry.

[KP] Człowiek (...) istota skazana na przebaczenie. Przebaczenie stanowi wielkość, której czasem nie może udźwignąć


Podkład: Judas Priest - Angel


Naprawdę codziennie między nami zjawiają się aniołowie. Kłopot polega na tym, że w swojej pysze i pogoni za doczesnymi uciechami zupełnie nie potrafimy ich rozpoznać.

Emme

 * Podopieczny 

Lista obecności #04

  Witajcie! Rozpoczynamy wrześniową listę obecności :)

1. Na wpisanie się na listę obecności autorzy mają czas od 1.09 do 05.09 do godziny 23.

2. Do wpisania się na listę obecności są zobowiązani wszyscy autorzy, którzy chcą pozostać na blogu. W komentarzu poproszę o podanie Imienia i Nazwiska, wizerunku, zawodu oraz zdolności jaką dana posiada ( jeżeli takową posiada ), oraz czy korzysta z Mistrza Gry. 

3. Postacie na urlopie nie muszą wpisywać się na listę obecności.

4. Na listę obecności muszą wpisać się też autorzy, którzy dołączą na bloga w momencie jej przeprowadzania.

5. Karty, których autorzy nie wpiszą się na listę obecności, zostaną przeniesione do wersji roboczych i będą widnieć tam przez następne 14 dni. Po tym czasie karty i dostęp do bloga zostaną usunięte. W szczególnych przypadkach możecie napisać do nas prośbę o przetrzymanie w roboczych takich kart przez dłuższy okres czasu. 

Lista obecności #03

 Witajcie! Rozpoczynamy sierpniową listę obecności :)

1. Na wpisanie się na listę obecności autorzy mają czas od 1.08 do 05.08 do godziny 23.

2. Do wpisania się na listę obecności są zobowiązani wszyscy autorzy, którzy chcą pozostać na blogu. W komentarzu poproszę o podanie Imienia i Nazwiska, wizerunku, zawodu oraz zdolności jaką dana posiada ( jeżeli takową posiada ), oraz czy korzysta z Mistrza Gry. Jak również prosimy o sprawdzenie czy w zakładkach wszystko jest w porządku a jak nie, o wpisanie czego brakuje

3. Postacie na urlopie nie muszą wpisywać się na listę obecności.

4. Na listę obecności muszą wpisać się też autorzy, którzy dołączą na bloga w momencie jej przeprowadzania.

5. Karty, których autorzy nie wpiszą się na listę obecności, zostaną przeniesione do wersji roboczych i będą widnieć tam przez następne 14 dni. Po tym czasie karty i dostęp do bloga zostaną usunięte. W szczególnych przypadkach możecie napisać do nas prośbę o przetrzymanie w roboczych takich kart przez dłuższy okres czasu. 

6. Dodatkowe info - wszelakie rezerwacje lub prośby o takie, prosimy podawać pod zakładkę Administracji a nie gdzie indziej.

7. Z racji wakacji, które nadal trwają pragniemy zapewnić, że blog się trzyma i ma się dobrze, chociaż może wyglądać inaczej.  

Bawmy się dobrze.
Administracja

Et dimitte nobis debita nostra

Wojciech Adam Rylski

Data pierwszych narodzin: 4 lipca 1836 roku (Kraków)

Data pierwszej śmierci: 17 lutego 1863 roku (Miechów)

Ksiądz

Kapelan powstańczy

Anioł stróż

Edgar

"VOYTEK"

"Kolejny imigrant!"

Budowlaniec / "Złota rączka" / pracownik ekipy remontowo - wykończeniowej

Emme

ODAUTORSKO

[KP] Życie to takie czary-mary. Rzadziej czary, częściej mary

 Podkład: Luxtorpeda - Wilki dwa 

Kłamałem. Kradłem. Musiałem użyć noża niejeden raz, po to, by przeżyć. W porządku? O to wam chodzi? To chcieliście wiedzieć? Nie załapiecie tego. Miałem dość łażenia po śmietnikach!!! Czy ten, kto raz ukradł, jest złodziejem? Kto raz zataił prawdę, jest kłamcą? Kto był w więzieniu, jest przestępcą już na zawsze? Skreślicie go na całe życie i wyrzucicie poza margines? Czym dla was będzie – śmieciem?!

Nicolaj (Nick) Richard Minskov
25.09.1999, Porto (Portugalia) - Obywatelstwo portugalskie - Portugalski, rosyjski i angielski - Wilkołak od 24.06.2021 - Przymusowe kontakty z Watahą Blackheath - Syn Koryntu i drobny złodziejaszek - Bransoletka w kształcie łapacza snów noszona na prawej ręce pamiątką po matce - Opuszczony dom w lesie pod Londynem - Kino (wiewiórka syberyjska) - Kilka nieudanych prób samobójczych - Hipnoza - Glamouring - Finka ukryta w kieszeni

Droga Ide,


Naprawdę nie chciałem Cię zostawiać samej, a już tym bardziej bez najmniejszego słowa wyjaśnienia. Wierzysz mi, prawda? Ale czyż powinienem dopuścić, by z mojego powodu nad Twoją piękną główką stale wisiała czarna gradowa chmura pełna problemów? Jesteś moją malutką siostrzyczką, więc nie mogłem pozwolić, byś pewnego dnia zginęła tylko dlatego, że ktoś uzna Cię za siostrę potwora, który o każdej pełni Księżyca przemienia się w smukłego basiora o czarnej sierści pochłaniającej niemal wszystkie jego promienie. Mieszkańcy Porto i bez tego zerkali na nas z ukosa, niezmiennie ostrzegając wszystkich przybywających do miasta turystów przed tymi nieszczęsnymi bachorami od Minskova, twierdząc, że odkąd zmarli ich rodzice, a opiekę nad nimi przejął ten bêbado velho, czyli ich ciągle szwendający się po najgorszych knajpach serwujących miernej jakości tanią wódkę i wszczynający burdy wujek, na dzieciaki czekał już tylko rynsztok. Dziwnym trafem żadnemu z tych sępów nigdy nie przyszło nawet do głowy, by wstawić się za Tobą, gdy nasz nachalny niemal do nieprzytomności tio ganiał Cię z pasem po ulicy, wrzeszcząc przy tym okropnie. Za to za każdym razem, gdy przyłapali mnie na kradzieży kilku centów potrzebnych na zakup podstawowych artykułów lub czerstwego pieczywa, którego nawet pies z kulawą nogą by nie tknął, zachowywali się, jakby właśnie dorwali największego zbrodniarza. Nie pomagało, że próbowałem tłumaczyć, że w domu nie ma żadnych zapasów jedzenia. I tak za każdym razem byłem doprowadzany na komisariat, gdzie spędzałem całą dobę. Tyle dobrego, że przynajmniej wtedy nie musiałem wyglądać kolejnej nadlatującej w moją stronę pustej butelki.

A teraz? Cóż... z pozoru za dużo się nie zmieniło. Po kilku tygodniach upartej wędrówki dotarłem do Londynu, który w rzeczywistości wydaje mi się nieco mniej mglisty niż w tych wszystkich filmach i opisach. A może to tylko kwestia podejścia? Przecież wśród tego typu aury o wiele łatwiej ukryć się komuś, kogo serce już dawno ugięło się pod ciężarem jednego z najgorszych możliwych przestępstw - morderstwa. Gdybyś teraz była przy mnie, na pewno próbowałabyś mnie podnieść na duchu, tłumacząc, że nie miałem innego wyboru. Że gdybym nie zabił tamtego brodacza, który nagle wyskoczył na nas zza krzaków w samym środku lasu, żadne z nas by nie przeżyło. Zapewne miałabyś słuszność, nie przeczę. Ale tego typu podejście nie zdoła cofnąć czasu i zdjąć ze mnie klątwy, której zarzewie tli się także gdzieś na dnie Twojej duszy. Obyś nigdy nie musiała go rozpalić. Nie potrafisz sobie wyobrazić, jak wielkim przekleństwem jest stałe pilnowanie, by czający się przez większość czasu w zakamarach Twojego umysłu wilk nie przejął nad Tobą całkowitej kontroli. Na całe szczęście nie jestem w tej walce osamotniony. W końcu mam przy sobie Kino, który sprawia, że nadal znaduję w sobie wystarczająco dużo sił, by mierzyć się z przeciwnościami. Mam nadzieję, że Tobie również się to jakoś udaje.

 

 

Całuje,

Twój straszy braciszek

@mm

 - Powiązania 

 


Odautorsko

Podsumowanie listy obecności #2


Witajcie,
Ciepło daje się we znaki a Wy, kochani autorzy,  musicie czytać moje smętne wypociny i ogłoszenia parafialne. Nie lubię tego robić, no ale jak trzeba tak trzeba. Zatem podsumowując:

1. Trochę nas ubyło z linków, ale to nie szkodzi gdyby ktoś chciał wrócić. Dajcie znać, a zalinkujemy Was ponownie. Macie czas do 20. 07.

2. W związku z tym by było łatwiej w szukaniu Was (nowych postaci) w podstronach, uprzednie prosimy o nie chowanie Waszych kart, gdzieś "na dnie" czeluści bloga. Wierzcie nam - łatwiej i szybciej do Was dotrzeć.

3. Przypominamy, że każda osoba, która do bloga coś dodaje, czy to nowe rasy czy watahy, sabaty etc ma obwiązek umieszczenia krótkiego opisu pod zakładkę "Administracja" albo przesłanie mailem do wilczycy lub Serotoninę - jeśli wolicie taki kontakt. My nie gryziemy a wierzcie mi czasem bywa lepiej wiedzieć coś od tworzącego niż się zastanawiać co napisać .

3.1. To samo tyczy się tworzenia postaci drugich etc. - lepiej powiedzieć na zaś, mimo że wszystko widzimy ;)

4. Jak pewnie zauważyliście grono Administracji się powiększyło. Dziękujemy: Vanilliasky, za pomysł i wprowadzenie w życie bloga, Smole za piękny szablon i pomoc w ogarnianiu kodu (który za każdym razem psuje jak coś dodaje hehe), Serotonine, która dołączyła ostatnia, co nie umniejsza jej roli w pomocy na blogu.

5 No i przede wszystkim Wam, kochani autorzy. To nasza druga już lista i mam nadzieję, że nie ostatnia. Wam również dziękujemy za poświęcony czas, chęci i wspaniałą aktywność. Oby tak dalej. 

Jesteście kochani  ;*

I tym optymistycznym i letnim akcentem, kończę ogłoszenia parafialne.  Spokojnych wakacji.

Administracja

Lista obecności #02

 Witajcie! Rozpoczynamy lipcową listę obecności :)

1. Na wpisanie się na listę obecności autorzy mają czas od 1.07 do 05.07 do godziny 23.

2. Do wpisania się na listę obecności są zobowiązani wszyscy autorzy, którzy chcą pozostać na blogu. W komentarzu poproszę o podanie Imienia i Nazwiska, wizerunku, zawodu oraz zdolności jaką dana posiada ( jeżeli takową posiada ), oraz czy korzysta z Mistrza Gry.

3. Postacie na urlopie nie muszą wpisywać się na listę obecności.

4. Na listę obecności muszą wpisać się też autorzy, którzy dołączą na bloga w momencie jej przeprowadzania.

5. Karty, których autorzy nie wpiszą się na listę obecności, zostaną przeniesione do wersji roboczych i będą widnieć tam przez następne 14 dni. Po tym czasie karty i dostęp do bloga zostaną usunięte. W szczególnych przypadkach możecie napisać do nas prośbę o przetrzymanie w roboczych takich kart przez dłuższy okres czasu. 


[KP] Głupota jest matką zbrodni. Ale ojcowie są częstokroć genialni

 Podkład: Black Sabbath - Age of reason

Nigdy nie wiadomo, co będzie miało znaczenie. Dziewięćdziesiąt dziewięć procent informacji zgromadzonych w czasie śledztwa nie ma kompletnie żadnej wartości. Można mieć jedynie nadzieję, że człowiek będzie przytomny, kiedy przed nosem ukaże mu się ten jeden procent 

Powszechnie twierdzi się, że trochę ponad czterdzieści lat to dla elfa bardzo niewiele. I nie ma się nawet czemu dziwić, skoro zdecydowana większość z nich dożywa aż tysiąca wiosen. Ale czy przy stawianiu tego typu tezy nie powinno się brać pod uwagę doświadczenia, które nabył w tym czasie ? Z całą pewnością te z nich, które starają się unikać szerszych kontaktów z innymi istotami, tak jak to od dnia uwolnienia się spod jarzma okrutnego Thulikazta czynią przedstawiciele widomego odłamu tej rasy, w którego leśnej osadzie zlokalizowanej na obrzeżach Nuevitas przyszedłem na świat, mają o wiele węższe pojęcie o wielu ważnych kwestiach od swoich bardziej otwartych na innych krewnych. Na całe szczęście mój ojciec należący do podrasy księżycowej, który podczas powrotu z jakiejś krwawej wojenki zabłądził w pobliże tego kubańskiego miasta jako jeden z nielicznych zdołał wkupić w ich łaski. Najprawdopodobniej silnie wpłynął na to fakt, że w wyniku odniesionych ran ledwie trzymał się na nogach, a moja matka wracająca akurat ze zbierania leczniczych ziół mimo całej swojej wrodzonej nieufności nie potrafiła przejść obojętnie obok niemal konającego pobratymca. Tym bardziej, że ten po odzyskaniu zdrowia mógł stać się silnym sojusznikiem w trakcie ewentualnego starcia z wrogami. Niestety mężczyzna ten miał pewną zdecydowaną wadę - nie potrafił zbyt długo usiedzieć w jednym miejscu, więc niedługo po powrocie do swoich zwykłych sił witalnych odszedł pod osłoną nocy pozostawiając swoją wybawicielkę w stanie błogosławionym. Choć nie mogła mieć ze mną łatwego życia, ponieważ zawsze wykazywałem się znacznie większą żywiołowością od pozostałych członków zgromadzenia, nigdy nie dała po sobie poznać, by miała jakikolwiek żal do niewiernego jej żołdaka. Wręcz przeciwnie, zdawała się szczęśliwa, że mogła być rodzicielką kogoś, kto wreszcie nie musi obawiać się zemsty czartów. A to wszystko dlatego, że na mój wygląd i zachowanie składały się cechy charakterystyczne dla dwóch odmian elfów.
To one sprawiły, że od razu po osiągnięciu dorosłości zdecydowałem się ruszyć w szeroki świat w poszukiwaniu przygód i zajęcia, które pozwoliłoby mi na wyładowanie kłębiących się w moim wnętrzu, niejednokrotnie sprzecznych emocji. Tak oto wyjątkowo zimnego poranka roku 2014 dotarłem do bram Londynu, w którego granicach pozostałem do dziś. Posada technika kryminalistyki, którą zdobyłem po kilku miesiącach pobytu w ich obszarze zdołała bowiem pochłonąć mnie prawie doszczętnie. Wciąż jednak udaje mi się znaleźć wystarczająco dużo czasu, by raz w tygodniu dzielić się nabytymi umiejętnościami z młodszym pokoleniem podczas wykładów z nauk śledczych na LSBU.
Imię: Carmelo
Nazwisko: Rios
Data i miejsce urodzenia: 29.11.1980, Nuevitas (Kuba)
Rasa: Elf
Podrasa: Mieszaniec elfa widmowego i księżycowego
Zawód: Technik kryminalistyki oraz dodatkowo wykładowca nauk śledczych na LSBU
Zamieszkanie: Suterena w dzielnicy World's End Estate
Moce: usypianie, wtapianie się w tło, dostrzeganie niewidzialnego, wędrówki międzywymiarowe, telekineza, gyrokineza
Mazda CX-30 Miraż (springer spaniel walijski) Fajum (puchacz pustynny)
NC

 Informacje dodatkowe 

 


Odautorsko

Podsumowanie listy obecności #01

Nadszedł czas na podsumowanie listy obecności. ;)

1. Dziękujemy wszystkim autorom za tak liczne przybycie.  Muszę powiedzieć, że nie spodziewałam się tego, ale to bardzo miłe widzieć tyle ludków. Cieszymy się że jesteście. Oby tak dalej, bo jak wiecie blog bez autorów nie ma życia. Znacie to z autopsji i doświadczenia z blogosfery. 

Wierzymy w Was i życzę Wszystkim dużo dobrej zabawy, owocnego spędzania czasu, wielu wątków i nieprzerwanych nakładów weny.  

2. W dalszym podsumowaniu listy: autorzy, którzy się na listę obecności nie wpisali  a wciąż chcą z nami być - mogą to uczynić w 2 tygodni. Po tym się pożegnamy. 

3. Takie rzeczy jak nowe rasy - nie musicie się ograniczać a jak dajecie takowa nieuwzględniona w zakładce, prosimy o opis, aby można było ją dodać. Rzecz się ma podobnie do darów/uzdolnień -  nie ma ograniczeń, ale mogą być limity, bo jak wiadomo każda osoba jest inna.

4 Nic więcej do dodania nie mam, chyba że sami macie coś do zasugerowania, więc zapraszamy pod postem. A teraz życzę wszystkim miłego dnia, wieczoru.

Administracja    

Lista obecności #01

Witajcie! Rozpoczynamy pierwszą listę obecności :)

1. Na wpisanie się na listę obecności autorzy mają czas od 1.06 do 05.06 do godziny 23.

2. Do wpisania się na listę obecności są zobowiązani wszyscy autorzy, którzy chcą pozostać na blogu. W komentarzu poproszę o podanie Imienia i Nazwiska, wizerunku, zawodu oraz zdolności jaką dana posiada ( jeżeli takową posiada ).

3. Postacie na urlopie nie muszą wpisywać się na listę obecności.

4. Na listę obecności muszą wpisać się też autorzy, którzy dołączą na bloga w momencie jej przeprowadzania.

5. Karty, których autorzy nie wpiszą się na listę obecności, zostaną przeniesione do wersji roboczych i będą widnieć tam przez następne 14 dni. Po tym czasie karty i dostęp do bloga zostaną usunięte.

[ KP ] Jedynym sposobem pozbycia się pokusy jest uleganie jej.

Dorian Gray

| Lord Dorian Gray | Wampir od 1850 roku | Dziedzic ogromnej fortuny | Znany z wyjątkowej urody | Autor swojej autobiografii, wydanej pod pseudonimem „Oscar Wilde” | Posiadłość na obrzeżach Londynu | Pierścień słoneczny wykonany przez czarownicę | Prawnik w The Law Offices of Dorian Gray | Biseksualny | Zakochany w śmiertelniczce |

Drogi Basilu, 

    Moim umysłem zawładnął nieznany mi wcześniej obłęd. Szaleństwo, które doprowadziło mnie do środków, po które w najgorszych wyobrażeniach bym nie sięgnął. Dzisiejszego wieczoru zamierzam popełnić straszną zbrodnię. Chcę, byś jednak wiedział, że nigdy nie chciałem, by tak skończyła się nasza relacja. Myślę jednak, iż jest to jedyny sposób, by przerwać klątwę, którą ściągnąłeś na mnie, malując ten piekielny obraz. Gdy spotkałem cię po raz pierwszy, nie wiedziałem jeszcze, jak wyjątkowym człowiekiem jestem. Żyłem w przekonaniu, że włada mną banalność, a moja egzystencja nie ma większego znaczenia. Teraz już jednak dostrzegam, że tętniące w moim ciele życie nigdy nie było rolą przypadku. Nie jestem kolejnym numerkiem w wielkiej, historycznej księdze. Dlatego też uznałem, że świat bez mojej obecności stałby się paskudny, pozbawiony wielu niesamowitych barw. Podpisałem własną krwią pakt, który zapewni mi życie wieczne w ciele, które tak miłowałeś. Moje gnuśniejące na płótnie oblicze uświadomiło mi, że młodość jest wartością dla mnie najwyższą i nie mógłbym żyć w ciele cherlawego starca. Żegnam się z tobą w ten mało wyszukany sposób, wszak brakuje mi odwagi, by wyznać swe myśli przed twoim obliczem. Mam nadzieję, że gdy już spotkamy się w najgłębszym piekielnym kręgu, to wybaczysz mi wszelkie przewinienia, jakich dopuściłem się na mej drodze do osiągnięcia perfekcji. 

Twój Dorian.

Dorian jest książkowym przykładem narcyza, który rozpływa się nad swoim odbiciem niemalże każdego dnia. W swoim młodym życiu cierpiał na lęk przed starością, co doprowadziło go do podpisana cyrografu z diabłem, który w zamian za duszę uczynił go wampirem. Od wieków w swojej piwnicy ukrywa portret, który gnije od wszystkich jego złych uczynków. Jest to wyjątkowy rodzaj czarnej magii, a zniszczenie obrazu spowodowałoby śmierć Doriana. Gray jest pretensjonalnym snobem, który wbrew pozorom jest z siebie i swojego życia zadowolony. Wyzwolony hedonista, który czuje satysfakcje za każdym razem, gdy ktoś rozpływa się nad jego przypadkowym podobieństwem do bohatera pewnej książki. Morderca, który jest w stanie usprawiedliwić każdą, nawet najmniejszą swoją zbrodnię. Żyje w przekonaniu, że został stworzony, by wypełnić lukę w zepsutym do szpiku kości świecie. Jest świadomy swego potępienia, lecz wcale go ta perspektywa nie przeraża. Doskonale odnajduje się w czasach współczesnych. Uwielbia szybkie samochody, wyszukane garnitury i najdroższy alkohol. Nie stroni od towarzystwa kobiet, czy też mężczyzn. Jego urok osobisty działa na wszystkie istoty, jakie znajdują się w pobliżu. Na wszystkie oprócz tej jednej, która zawładnęła jego sercem.

Muszę przyznać, że Dorian to eksperyment, bo nie zdarza mi się pisać męskimi postaciami. Jednakże portret Doriana Graya przypominam sobie regularnie i postanowiłam, że może to być ciekawe doznanie. Buźki użycza oczywiście Shawn Mendes, który spokojnie Doriana mógłby zagrać ( szczególnie w długich włosach ). Szukamy tej nieszczęsnej śmiertelniczki, która nawróciłaby Graya, bo po tylu latach przydałoby się trochę ogarnąć. Oprócz tego bierzemy dosłownie wszystko, jednakże muszę nałożyć limit wątków, przynajmniej na razie. Chyba, że ktoś będzie miał do zaproponowania wyjątkowo ciekawy wątek, to wtedy również się ugniemy :D Bawmy się!
0/3
falling.tender97@gmail.com

[KP] Kluczem do sukcesu jest skoncentrowanie umysłu na tym, czego pragniemy, nie na tym, czego się boimy

 Podkład: Lao Che - Wiedźma

 Człowiek płacze i rozpacza tylko wtedy, kiedy ma jeszcze nadzieję. Kiedy nie ma żadnej nadziei, rozpacz przybiera postać straszliwego spokoju 

00Caspian Rymer
Właściwie Hadrian Landi X 18.05.1984 (Saint John, Nowy Brunszwik) X Potomek czarownicy parającej się akuszerstwem i samego Thota X Szaman X Właściciel herbaciarni Secret Garden nieopodal Lei X Potajemnie chirurg ogólny X Dawniej Łowca i członek Czerwonego Bractwa, o czym przypomina mu tatuaż w kształcie pióra na prawym nadgarstku
Emme

Odautorsko

[KP] Why can't you feel it...?

ABIGAIL ROBBINS

urodzona wczesną wiosną 1993 ~ adoptowana córka wiedźmy, jednak tylko człowiek ~ krawcowa po kierunku projektowania ~ zielarka ~ upadła gwiazda

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Lubiła, kiedy całowałeś ją z rana w lewe ramię i po przebudzeniu otulałeś ciasno ciepłą kołdrą. Wiedziała, że to pierwsze miejsce na jej ciele, które przyciąga twoje usta, tuż obok niewielkiego skupiska drobnych piegów, które pojawiały się wraz z pierwszym słońcem, ozdabiając wąski nos. Czasami zastanawiała się, czy chciałeś, aby zrobiła sobie mały tatuaż- tylko dla ciebie, aby i jej skóra była naznaczona tobą, jak jej serce? Nic nie stało na przeszkodzie, aby pokolorowała swoje ciało, dla ciebie mogła zrobić wszystko. Cicho mruczała, gdy budziłeś ją szeptem i zapraszałeś na gotowe śniadanie. Żyła ciągle w biegu, więc te drobne gesty z twojej strony, pomagały jej bardziej o siebie zadbać. Zawsze wstawałeś wcześniej i kładłeś się później, a choć Abi nie należała nigdy do śpiochów, czuła się rozkosznie rozleniwiona i aż trudno było jej się podnieść z łóżka, które tobą pachniało, wręcz magnetycznie przyciągając ją do poduszek po twojej stronie materaca. Uśmiechała się lekko speszona z rumieńcem, gdy wsuwałeś zawsze zimne dłonie pod własną koszulkę, w której spała ona i przyciągałeś do siebie, by zjadła coś przed pracą, siedząc na twoich kolanach. Lubiła ci wierzyć, że zawsze będziesz przy niej.
Jest dziś tą samą dziewczyną, którą poznałeś, gdy planowała wyruszyć w świat, a jednak wszystko wygląda teraz zupełnie inaczej z jej perspektywy. Pełna ambicji, z wielką wyobraźnią i chęcią nabrania wiatru w żagle, pędzi przez życie wolniej, spokojniej i już nie boi się być rozważna. Choć w jej oczach wciąż tli się ciekawość świata, nie jest głodna wrażeń, ani spragniona szalonych doświadczeń jak wtedy. Wydaje się być o wiele mniej energiczna i hałaśliwa, ale może po prostu przestała wyrażać swoje myśli tak swobodnie i odważnie. Wciąż bierze na siebie mnóstwo dodatkowych obowiązków, wciąż deklaruje pomoc innym, gotowa do poświęceń i wyrzeczeń. Nie jest już jednak dziewczyną, która chciała podbić świat, a ukończenie szkoły dodało jej innych skrzydeł, niż się spodziewała i one pozwoliły jej odetchnąć i zebrać nową energię. To kwestia kilku lat, ale wydaje się pewniejsza siebie, dojrzalsza i gdy przyjdzie wam się spotkać, gdy na ciebie spojrzy, nie pozbędziesz się wrażenia, że widzi cię całego, prawdziwego, takiego, jakim jesteś.
Niekiedy uśmiechnie się szerzej, gdy dosięgniesz jej jasnych zielonych tęczówek w odbiciu lustra, podczas wizyty w salonie, z reguły jednak wydaje się pogrążona w własnych myślach. Znajdując swoje miejsce wśród mieszkańców Londynu, z którego kiedyś chciała wyjechać, nie straciła tej pogody ducha i młodzieńczego wdzięku, którym potrafi ująć za serce niemal każdego. Choć jest obowiązkowa, odpowiedzialna, zawsze miła i rzetelna, ma spory apetyt na pielęgnowanie swojej samotności. Dziś lubi wieczory spędzać w swoim niewielkim mieszkaniu, którego cisza czterech ścian przypomina jej o słabościach i pomyłkach przeszłości. I właśnie dlatego, gdy nadciąga zbyt wiele wspomnień, pije o jeden kieliszek wina za dużo i w konsekwencji odwiedza lekarza w poszukiwaniu recepty na leki przeciwbólowe i nasenne za często. Ale pewne rzeczy wciąż są takie same i może jeśli kiedyś się jeszcze spotkacie, a ona nie zdąży cię wyminąć i uciec, zauważysz to wszystko, co kiedyś było tak cenne, tak drogie. Tym razem może dostrzeżesz, że przez ciebie nikomu szybko już nie zaufa, zaś tobie może nigdy nie wybaczy. Bo dziś uczy się być kimś, kto nie pozwoli się skrzywdzić i wykorzystać, a choć wciąż łatwo ustępuje i rzadko odmawia, to bardzo, bardzo się stara nie pakować w kłopoty.


















szablon karty zawdzięczam character-image

co ma być, to będzie, cześć i czołem :)
karta pojawiała się już gdzieś kiedyś parokrotnie różnie przerabiana, wizerunku użycza Hermione Corfield
zapraszam do wątków i oczywiście do zabawy z Mistrzem Gry

[KP] And I darken




Światło, ciepło, śmiech. Nie wie, dlaczego właśnie to wspomnienie najczęściej powraca do niej w snach, niszcząc ją za każdym razem, kiedy po przebudzeniu okazuje się, że było tylko fikcją. Była wtedy zirytowana, że rodzice zmusili ją do wspólnego wyjazdu, siedziała na tylnej kanapie samochodu z założonymi na klatce piersiowej rękami i wydętymi w wyrazie oburzenia wargami, podczas gdy czternastoletnia, młodsza od niej o dwa lata Kailani trajkotała o swoich najnowszych przyjaciółkach, które poznała na obozie sportowym dla gimnastyczek, a Elias rzucał swoimi zabawkowymi samochodzikami w siostry, uznając to za świetną zabawę, kiedy Aria zaczynała warczeć z głębi piersi niczym wilkołak, próbując powstrzymać się przed walnięciem go jego ulubioną plastikową ciężarówką w głowę. Jej rodzice podkręcili radio na maksa, puszczając tandetne piosenki z czasów swojej młodości i śpiewali głośno, udając, że nie dostrzegali chaotycznej walki rozgrywającej się na tylnym siedzeniu w trakcie drogi. Rozłożyli leżaki i koce na piaszczystej plaży nad brzegiem morza, po czym urządzili sobie wyścig do lodowatej wody, która wydusiła z ich gardeł okrzyki zaskoczenia. Wszyscy konkurowali ze sobą w budowaniu zamków z piasku, dopóki nie okazało się, że Kailani oszukiwała, wzmacniając mury za pomocą magii; Elias wskoczył wtedy w sam środek budynku, gniewnie rozkopując grudki piasku, a później uciekał przed siostrami, które zaczęły go łaskotać, żeby się rozchmurzył. Nieoczekiwanie duża fala porwała z plaży ich obiad, więc wracali do domu głodni, przerzucając się oskarżeniami, kto powinien był pilnować jedzenia, a mimo to głupie uśmiechy nie schodziły im z twarzy. Podobno była kiedyś dziewczynką, która nie umiała nienawidzić.


The last time she was up here, she had been... staring up at the sky and dreaming of stars.
Now, she looked down and plotted flames.


Mrok, chłód, cisza. Potrzebowała informacji, a te nigdy nie przychodziły za darmo. Wymykały jej się z palców niczym smużki dymu, jej nieugięta wola spotykała się ze stalowym milczeniem i odwróconym wzrokiem. Nikt nie chciał mieć nic wspólnego z na wpół oszalałą z żałoby dziedziczką, której moc stała się niestabilna pod wpływem nadmiaru magii uzyskanej w przeciągu jednej nocy. Może za bardzo bali się tego, że zostaną wymazani z powierzchni ziemi jak ród Harding, jeśli pisną słówko. Musiała więc te informacje zdobyć siłą, a energia płynąca z natury ma swoje słabości, irytujące limity, z góry narzucone restrykcje. Ciemność za to... jest nieskończona, żarłoczna, zawsze gotowa dać więcej. Magia bez ograniczeń, źródło, z którego mogła bezkarnie czerpać, a czym było oddanie kawałków roztrzaskanego przez rozpacz serca za tak upajającą potęgę? Władza. Słodka, odurzająca, cudowna władza, którą mogła roztoczyć nad umysłami innych, miażdżyć ich świadomość niczym przegniłe owoce, czyniąc z nich puste skorupy za to, że próbowali zataić przed nią prawdę. Każdy, kto milczał, był w jej oczach winny; każdy, kto próbował ją powstrzymać, był wrogiem. Podobno popadła w obłęd, tracąc resztki człowieczeństwa. Podobno spalająca ją potrzeba zemsty spopieliła w niej zdolność do odczuwania innych emocji. Podobno jej szlakiem podąża śmierć i destrukcja. Podobno była kiedyś dziewczynką, która umiała kochać.



Ariadne Harding


urodzona 13.11.1994, ale utrzymuje wygląd dwudziestodwulatki ––– czarownica parająca się czarną magią, wykazuje szczególne zdolności w zakresie perswazji ––– odeszła ze swojego sabatu 5 lat temu, kiedy nie otrzymała pomocy w znalezieniu morderców jej rodziny i odmówiła zaprzestania używania czarnej magii ––– jako jedyna przeżyła Masakrę z Camden sprzed sześciu lat, w trakcie której zamordowano cały ród Harding, czyniąc ją jedyną spadkobierczynią magii Hardingów ––– swoje życie podporządkowała zemście oraz odnalezieniu winnych ––– uciekinierka poszukiwana w całym kraju przez łowców i część czarownic uważających ją za zbyt duże zagrożenie oraz przez kilka watah wilkołaków i klanów wampirów, ponieważ posiada naturalny talent do tworzenia sobie wrogów i wkurwiania ludzi ––– z tego powodu obecnie posługuje się fałszywą tożsamością, przedstawia się jako JACQUELINE MAYCOTT, studentka historii gnębiona przez jednego z wykładowców


arthvmis@gmail.com
W tytule i w karcie cytat Kiersten White, wizerunek Audreyana Michelle. Mistrzu Gry, przybywaj.
Ona nie jest taka zła, na jaką wygląda... Jest po prostu zdesperowana, by pomścić rodzinę.

[KP] Dreaming is nursed in darkness

Emme